Aot Fic: Happy Birthday Jean!!

posted on 07 Apr 2015 23:06 by enfer in AoT-Fic

7/4 สุขสันต์วันเกิดนะแจนคุง!! ขอให้มีความสุข รักนะะะะะะะะ

และก็ยินดีด้วยกับแจนคุงที่ได้คะแนนจากผลสำรวจความนิยมครั้งที่2 เป็นอันดับ4 รวม 4,720 โหวต ด้วย!! พยายามได้ดีมากเลยนะ!! >w</


 
 
 
 
 
เพราะเป็นวันเกิดของแจนก็เลยเขียนฟิคให้ด้วยค่ะ 
 
 
 
 
 
 
 

Title : Happy Birthday Jean!!

Author : ★Kanra★

Fandom : Attack on Titan (Shingeki no Kyojin)

Genre : General (All characters; Jean & 104th Trainees Squad)

Warning : ติดสปอยล์อนิเมะOADตอนที่3.25 (คุณแม่ของแจนกับโอมุโอมุ) และเรื่องครอบครัวของแจนเป็นมโนของคนเขียนเองนะคะ 

 

 

 

 

 

 

นี่คือเรื่องราวในระหว่างที่เหล่าหนุ่มสาวยังคงเป็นทหารฝึกหัด

 

 

 

-วันที่ 7 เมษายน ในตอนเช้า ณ หอนอนชาย-

 

“แจน เช้าแล้วนะ”

เสียงของใครคนหนึ่งลอยเข้ามายังโสตประสาท พร้อมๆกับแรงเขย่าที่ต้นแขน ทว่า ร่างที่ถูกปลุกด้วยวิธีเช่นนั้นก็ยังคงไม่มีท่าทีว่าจะยอมลุกจากที่นอนง่ายๆ มีเพียงเสียงอู้อี้ที่ดังลอดออกมาจากใต้ผ้าห่ม

“อือ..ขออีก 5 นาที..”

โดยไม่มีการเลิกผ้าห่มออกหรือหันหน้ามาซักนิด ทำให้ผู้มาปลุกได้แต่ถอนหายใจ

“ถ้าสายก็อย่ามาบ่นทีหลังนะ”

เสียงพูดทิ้งท้ายนั้นค่อยๆไกลออกไปพร้อมๆกับเสียงฝีเท้า ตามด้วยเสียงปิดประตู

“........................”

และแล้ว ทุกอย่างก็เงียบลง แสดงให้เห็นว่า ‘ทุกคน’ ได้ออกจากห้องไปหมดแล้ว

เมื่อวิเคราะห์ได้ดังนั้น ร่างที่นอนคลุมโปงเมื่อครู่ก็ค่อยๆโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม

 

“ออกไปกันหมดแล้วสินะ”

เด็กหนุ่มที่บัดนี้เป็นผู้ครอบครองห้องแต่เพียงผู้เดียวแสยะยิ้มอย่างวายร้าย ก่อนจะสะบัดผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ออก

เขาคือ แจน คิลชูไตน์—ที่ถึงจะมีหน้าตาอันชั่วร้าย (ให้คำนิยามโดยอาร์มิน) และหลายครั้งจะทำตัวเหลาะแหละในเรื่องที่ไม่เห็นว่าจะมีประโยชน์อะไรกับตัวเอง มีความรักสบายและเห็นแก่ตัวเองอย่างเปิดเผย ถึงขนาดประกาศอย่างชัดเจนเลยว่าจะเข้าหน่วยสารวัตรทหารเพื่อที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในเมืองชั้นใน แต่ว่าเขาก็ไม่ใช่พวกขี้เกียจที่ชอบการนอนตื่นสาย บางทีอาจเรียกได้ว่าเป็นพวกค่อนข้างที่จะตื่นเช้าเลยด้วยซ้ำ

 

แล้วทำไมจนป่านนี้เขาถึงกว่าจะลุกออกจากเตียงน่ะหรือ?

 

คำตอบอย่างสั้นและกระชับที่สุดก็คือ เพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเขา’ แต่ไม่ใช่ด้วยเหตุผลว่าเพราะเป็นวันเกิดเลยอยากเอาแต่ใจด้วยการนอนกินบ้านกินเมืองหรอกนะ ถึงเขาจะเป็นพวกซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเอง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะมีความคิดเป็นเด็กน้อยแบบนั้น ตรงกันข้าม เพราะเขาได้คิดไตร่ตรองมาเป็นอย่างดีแล้วต่างหาก ถึงได้เลือกที่จะทำแบบนี้

 

เมื่อวันที่ 22 มีนาเป็นวันเกิดของแอนนี่ เมื่อวันที่ 30 มีนาเป็นวันเกิดของ(เจ้า)เอเรน.... 

 

และในวันนี้! 

วันที่ 7 เมษาเป็นวันเกิดของเขา...!! 

 

นั่นหมายความว่าทุกคนจะต้องจัดงานวันเกิดให้เขาเหมือนกับที่จัดให้กับสองคนนี้อย่างแน่นอน!

 

(นี่ชั้นอุตส่าห์เปิดโอกาสให้พวกนายได้เตรียมตัวอย่างสะดวกเลยนะ จะช่วยทำท่าเซอร์ไพรส์อย่างสมจริงให้ด้วยก็ย่อมได้ นึกขอบคุณด้วยล่ะ!)

พอคิดได้แบบนั้นผู้เป็นเจ้าของวันเกิดก็เผลอยิ้มกรุ้มกริ่มออกมาอีกโดยไม่รู้ตัว...

 

.......................................................

.............................................

..................................

.................

 

 

-ที่โรงอาหาร-

 

และแล้วก็เป็นไปตามที่แจนคาดการณ์ไว้ ที่โรงอาหารของเหล่าทหารฝึกหัดตอนนี้ถูกประดับประดาไปด้วยของตกแต่งสวยงาม อีกทั้งยังมีอาหารมากมายและหลากหลายกว่าปกติ และแน่นอนว่ามีเค้กขนาดใหญ่วางอยู่ตรงกลางด้วย!

 

จากนั้นมิคาสะที่คงได้รับมอบหมายให้เป็นตัวแทนของทุกคนก็ก้าวออกมาข้างหน้า

เครื่องหน้าที่แสนงดงาม เส้นผมสีดำขลับเงางาม ริมฝีปากได้รูปเผยอขึ้นเล็กน้อย และเปล่งเสียงที่ไพเราะออกมา

 

“วันนี้เป็นวันเกิดของแจน ทุกคนเลยจัดงานวันเกิดให้ ขอให้สุขสันต์วันเกิด”

 

““““““ขอให้สุขสันต์วันเกิดนะแจน!!”””””” 

 

แทบจะในทันทีที่สิ้นพยางค์สุดท้ายของมิคาสะ เสียงของทุกคนก็ดังประสานขึ้น พร้อมกันกับพลุกระดาษก็ถูกดึงออกเกิดทั้งเสียงและสีสันพุ่งออกมาจากปากกระบอก ดูเหมือนจะมีการโปรยเศษกระดาษสีด้วย เมื่อรวมเข้ากับเสียงปรบมือ เสียงเป่าปากโห่ร้อง และรอยยิ้มของทุกคนแล้ว ช่างเป็นบรรยากาศที่แสนชื่นบานอย่างมาก

 

 

มันควรที่จะเป็นเช่นนั้น

แต่ตอนนี้บรรยากาศในโรงอาหารกลับดูปกติดีทุกอย่าง เฉกเช่นเดียวกับทุกๆวัน

 

“อ๊ะ อรุณสวัสดิ์”

มาร์โกเป็นคนที่เอ่ยทักคนแรกเมื่อเห็นแจนหย่อนร่างห่อเหี่ยวนั่งลงข้างๆ

“ตื่นสายจริงนะแจน เลยไม่ได้เห็นท่านอนพิลึกของเบลทอล์ทเลย ว่าจะให้พยากรณ์อากาศให้ซะหน่อย!”

โคนี่ตะโกนข้ามโต๊ะมาด้วยน้ำเสียงกลั้นหัวเราะเต็มที่ แถมพอพูดจบแล้วก็ยังแอบหัวเราะคิกคักต่ออีก ท่าทางท่านอนของเบลทอล์ทวันนี้คงจะพิศดารจริง...

 

ไม่ว่ามองไปรอบๆยังไงก็เป็นบรรยากาศของการทานอาหารเช้าและพูดคุยกันตามปกติ เป็นบรรยากาศที่ดูยังไงก็ไม่น่าจะมีเซอร์ไพรส์ปาร์ตี้เกิดขึ้นเลยซักนิด

 

แต่พอคิดดูอีกที นี่ก็เพิ่งจะตอนเช้า แถมยังไม่มีใครมาอวยพรวันเกิดให้เลยซักคน แสดงว่าทุกคนอาจจะแกล้งทำเป็นลืมและแอบเซอร์ไพรส์อีกทีตอนช่วงกลางวันหรือเย็นก็ได้

(ยังไงวันนี้ก็มีฝึกแค่ครึ่งวันด้วย)

พอคิดได้ดังนั้นแล้วหัวใจที่แห้งเหี่ยวของแจนก็ชุ่มชื่นขึ้นเล็กน้อย

 

“อ๊ะใช่ วันนี้วันเกิดแจนนี่ สุขสันต์วันเกิดเด้อ!”

จนกระทั่ง โคนี่ตะโกนข้ามฟากมาอีกทีนี่แหละ...

“อ๊ะ โดนแย่งพูดตัดหน้าซะแล้ว ผมก็ขอสุขสันต์วันเกิดให้ด้วยนะ แจน”

ตามมาด้วยมาร์โกที่นั่งอยู่ข้างๆ

“อ๊ะ สุขสันต์วันเกิดด้วยค่า”

ซาช่าก็พูดตามมาติดๆ

“หืม งั้นเหรอ? วันนี้เป็นวันเกิดของแจนสินะ งั้นก็สุขสันต์วันเกิดด้วยนะแจน”

ไรเนอร์ก็ด้วย

“ยินดีด้วย”

แอนนี่

“อืม สุขสันต์วันเกิดนะ”

เบลทอล์ทอีก

“แก่ขึ้นอีกปีแล้วสินะ”

ยูมิล

“สุขสันต์วันเกิดจ้ะ”

คริสต้า

“สุขสันต์วันเกิดๆ”

“สุขสันต์วันเกิด”

““ขอให้สุขสันต์วันเกิด!””

และจากนั้น คำแสดงความยินดีก็ตามมาอีกเป็นพรวน ทั้ง โทมัส ดาส ฟรานซ์กับฮันนะ และคนอื่นๆ

“สุขสันต์วันเกิดด้วยนะ แจน”

“อ่า สุขสันต์วันเกิด”

“...สุขสันต์วันเกิด”

อาร์มิน แม้แต่ เอเรน กับมิคาสะ ก็กล่าวเช่นเดียวกับทุกๆคน สรุปแล้วคือพูดกันจนครบทั้งโรงอาหาร

“...........................”

ทุกอย่างมันช่างผิดจากที่แจนคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง จนเผลอเบิกตากว้างและอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว

“อ..เอ่อ ข.ขอบใจ”

ใบหน้าซีดเซียว แม้แต่คำแสดงความขอบคุณก็ยังพลอยตะกุกตะกักไปด้วย

 

(...ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีใจ แต่ความรู้สึกแปลกๆนี้มันคืออะไร?)

 

ถึงจะมีคนมากมายมาพูดอวยพรให้ แต่กลับเหมือนสายลมระลอกหนึ่งที่มาแล้วก็พัดผ่านไป ไม่เหลือทิ้งความรู้สึกใดๆไว้เลย

 

เป็นเหมือนกับ ‘ความว่างเปล่า’

>>ติดตามต่อในเวปDek-D นะคะ

Happy Birthday Jean!!

****

Talk คิดว่าไหนๆก็เคยแต่งให้ชิสึโอะแล้วก็เลยคิดว่าก็ควรแต่งให้แจนด้วย ในเมื่อเป็นลูกรักทั้งคู่ ในฐานะของผู้ปกครองที่ดีก็ควรปฏิบัติอย่างเท่าเทียมเนอะที่น่าแปลกใจก็คือ เวลาแต่งฟิคดูราราระเราจะเขียนชิสึโอะได้แบบว่า ใส่ความรักให้อย่างเต็มเปี่ยมมาก แต่พอเขียนฟิคไททัน ที่เป็นแจนแล้วกลับรู้สึกว่าตัวเองแกล้งแจนหนักไปรึเปล่าเนี่ย จนสงสารแจนขึ้นมานิดๆเหมือนกันค่ะ (รักนะ แต่แคร่าเธอมันทำให้ชั้นต้องแต่งออกมาแบบนี้ ขอโทษด้วย แต่แกล้งลูกชายก็เป็นความสุขของหม่าม้าคนนี้เหมือนกัน♥) 

แต่พลอตที่วางไว้ตอนแรกมันสั้นมากเลยนะ พอเขียนออกมาจริงๆดันยาวไม่แพ้ของชิสึโอะเลยซะอย่างงั้น น่าพิศวงจริงๆ...

 

ยังไงก็...

อ่านแล้วมีความคิดเห็นอะไร

 

ชอบ/ไม่ชอบยังไง หรือมีตรงไหนอ่านแล้วงง วิจารณ์กันมาได้เช่นเคยค่า~

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน/เยี่ยมชมนะคะ!